logo
Scrobicularia plana [Da Costa, 1778]
Platte slijkgaper
home - tweekleppigen - scrobiculariidae - Scrobicularia
platte slijkgaper
platte slijkgaper2
platte slijkgaper boven
 Overzicht  
 Determinatie: jonge exemplaren zijn van abra soorten te onderscheiden door het ontbereken van laterale tanden.
 Tijdvak: vanaf het Pleistoceen
 
 Het leven  
 Habitat: ingegraven (7-12 cm) in fijne slikbodems, siphonen boven de modder
 Voedsel: detritus
 Verspreiding: Oostzijde van de Atlantische Oceaan van Zuid-Noorwegen tot Marokko. Ook in de Middellandse Zee. In de Oostzee alleen levend in het westelijk deel.
 
 De Schelp  
 Basis vorm: rond, ovaal
    Hoogte: 45 mm
    Lengte: 60 mm
    Breedte: 15 mm
    Dikte: dun
    Voorrand: rond, weinig gapend
    Achterrand: iets afgeknot met zeer vage plooien, weinig gapend
    Gelijkzijdig: ja
    Gelijkkleppig: ja
 Apex: in het midden, weinig uitspringend
    Umbo: orthogyr
 Periostracum  
    Periostracum dikte: dun Periostracum dikte: dun
    Periostracum kleur: Geelbruin
    Periostracum structuur: vezelig
 Ostracum  
    Ostracum kleur: Grijswit of geelbruin; mat, strandmateriaal vaak blauw, wit of bruin verkleurd
    Ostracum structuur: glanzend of bijna zonder glans Ostracum structuur: glanzend of bijna zonder glans
    Parallelle sculptuur: fijne groeilijnen, aan de voor- en achterkant wat duidelijker
    Binnenkant structuur: glanzend
    Umbonale holte: weinig gewelfd
 Slot  
    Ligament: uitwendig
    Resiliumveld: scheef-driehoekige holte
    Slot-type: heterodont
    Slottanden: weinig ontwikkeld, tanden klein (hemidapedont)
    Cardinale tanden: L: 1
R: 2
    Laterale tanden: 0
    Mantelbocht: ver over het midden, onregelmatig en wijd
 Sluitspieren  
    Sluitspierindruksels: 2
       Voorste sluitspierindruksel: zeer langwerpig
       Achterste sluitspierindruksel: rechthoekig of driehoekig
 
 Het Weekdier  
 Siphonen: dun, sterk verlengd, vooral de instroomsipho is duidelijk langer dan de lengte van de schelp. Siphonen zijn vrij over hun gehele lengte en hebben elk een eigen schacht in het slik
    Mantelbocht: ver over het midden, onregelmatig en wijd
 Sluitspieren  
 
 Bronnen  
 Literatuur: 1 - Benthem Jutting,Tera Van, Fauna van Nederland, afl. 12: Mollusca (I) C. Lamellibranchia. Leiden, 1943.
 
 © 2010 Dennis Leeuw & Anneke van der Lende / Commentaar, aanvullingen en suggesties: info@strandvondsten.nl